Potomek grodziskich dziedziców, syn Wiktora Bilińskiego z Grodziska Górnego koło Leżajska i Żydówki Malwiny Brunickiej-Brunstein, neofitki.
Józef Szczepan Hospod w książce "Chłopski adwokat" (fragm)
W 1846 roku chłopi usuwają dziedzica Bilińskiego z Grodziska Górnego.
Początki ruchu ludowego uwidaczniały się, jak w całej ówczesnej Galicji, także w Grodzisku, w walce z pańszczyzną i jej reliktami. Józef Burszta podaje: Z początkiem XIX wieku nabywa Grodzisko Józef Kellerman, przechrzta, właściciel Kańczugi, a później sąsiedniej Tryńczy. W tym samym czasie niejaki Franciszek Biliński stworzył sobie w Górnym mały folwarczek, uzyskując równocześnie nad Górnym, jak stwierdzają dokumenty, własną jurysdykcję. Folwarczek ten, jak stwierdza bardzo wyraźnie pamięć walki chłopów z panem, powstał z rugów chłopskich. (...) Z tego okresu datują się ciągłe skargi chłopów Grodziska Górnego na „złego pana” Bilińskiego – skargi zanoszone do Guberniom we Lwowie. Stąd to właśnie zostało po dziś dzień przezwisko chłopów-Górzan mieszkających w sąsiedztwie dawnego folwarku – „gubernioków”. Ten to dziedzic wydaje się być według opowiadań chłopów zwykłym sadystą.
Walka z panem trwała przez cały czas istnienia folwarczku, zakończona zwycięstwem chłopów. Chłopi mieli nawet spalić panu młyn. Ta walka Górzan z panem jest jednym z typowych przejawów ich postawy społecznej, hardej, opornej, niedającej się łatwo podporządkować. Taką postawę ujawniali Górzanie w swoich dziejach kilkakrotnie i dzisiaj ich stosunek do świata jest inny niż Dolan”. [J. Burszta, Wieś Małopolska …, op. cit., s. 29, 31. ]
Od 1912 r. honorowy obywatel miasta Rzeszowa, polityk, ekonomista, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego.
Absolwent gimnazjum w Tarnopolu. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie w 1867 został doktorem praw, a rok później docentem ekonomii społecznej na tej uczelni. Od 1871 r. był profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Ekonomii Społecznej, a od 1877 r. profesorem zwyczajnym. Trzykrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Pełnił tez funkcję prorektora, i wreszcie w latach 1878/1879 rektora uniwersytetu.
Od 1883 r. był posłem do Rady Państwa (parlamentu austriackiego) w Wiedniu, nieprzerwanie aż do 1918 r. w Kole Polskim pełnił funkcję wiceprezesa w kadencji 1897-1900 i prezesa w latach 1911-1912 i 1915-1918. Pełnił szereg funkcji w administracji austro-węgierskiej, w tym w latach 1895-1897 i 1909-1910 był ministrem skarbu Austrii, w latach 1912-1915 ministrem skarbu Austro-Węgier, natomiast w okresie 1900-1909 gubernatorem Banku Austro-Węgierskiego.
W latach 1916-1920 stał na czele polskiego Naczelnego Komitetu Narodowego. Po odzyskaniu niepodległości, pełnił funkcję ministra skarbu w rządzie premiera Ignacego Paderewskiego w 1919 r. W ostatnich latach życia aktywnie działał na rzecz nawiązania stosunków ekonomicznych polsko-austriackich.
W 1876 r. został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. W 1923 r. odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Polonia Restituta. Ogłosił szereg prac naukowych z zakresu m.in. ekonomii. W 1924 r. ukazały się jego „Wspomnienia”.
Wiedeń VII, Tulpengasse 3.
Źródło:
Od 1912 r. honorowy obywatel miasta Rzeszowa, polityk, ekonomista, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego.
Absolwent gimnazjum w Tarnopolu. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie w 1867 został doktorem praw, a rok później docentem ekonomii społecznej na tej uczelni. Od 1871 r. był profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Ekonomii Społecznej, a od 1877 r. profesorem zwyczajnym. Trzykrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Pełnił tez funkcję prorektora, i wreszcie w latach 1878/1879 rektora uniwersytetu.
Od 1883 r. był posłem do Rady Państwa (parlamentu austriackiego) w Wiedniu, nieprzerwanie aż do 1918 r. w Kole Polskim pełnił funkcję wiceprezesa w kadencji 1897-1900 i prezesa w latach 1911-1912 i 1915-1918. Pełnił szereg funkcji w administracji austro-węgierskiej, w tym w latach 1895-1897 i 1909-1910 był ministrem skarbu Austrii, w latach 1912-1915 ministrem skarbu Austro-Węgier, natomiast w okresie 1900-1909 gubernatorem Banku Austro-Węgierskiego.
W latach 1916-1920 stał na czele polskiego Naczelnego Komitetu Narodowego. Po odzyskaniu niepodległości, pełnił funkcję ministra skarbu w rządzie premiera Ignacego Paderewskiego w 1919 r. W ostatnich latach życia aktywnie działał na rzecz nawiązania stosunków ekonomicznych polsko-austriackich.
W 1876 r. został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. W 1923 r. odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Polonia Restituta. Ogłosił szereg prac naukowych z zakresu m.in. ekonomii. W 1924 r. ukazały się jego „Wspomnienia”.
***
Rocznik Akademii Umiejętności w Krakowie 1908/09
Skład Akademii Umiejętności w Krakowie (w lipcu 1909)
Poczet Członków Zwyczajnych. Wydział historyczno - filozoficzny. Krajowi:
Leon Biliński - Dr praw, dr praw honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego, Rzeczywisty Tajny Radca, kawaler Wielkiej Wstęgi Orderu Leopolda, kawaler Orderu Żelaznej Korony I klasy, Komandor orderu Franciszka Józefa, dożywotni członek Izby Panów, Poseł na Sejm Krajowy i do Rady Państwa, były prof. Uniwersytetu Lwowskiego, były prezydent Generalnej Dyrekcji Kolei Państwowych, Minister Finansów, były Gubernator Banku Austro-Węgierskiego. Wybrany członkiem czynnym dnia 31 października 1876.Wiedeń VII, Tulpengasse 3.
Źródło:
- Wirtualny Sztetl https://sztetl.org.pl/pl/biogramy/4740-bilinski-leon
- http://rcin.org.pl/Content/16719/WA488_5845_P1765_R1908-1909-RAU.pdf str 19/239
- Józef Szczepan Hospod - "Chłopski adwokat - Józef Hospod (1861- 1935)" , Rzeszów 2013
.jpg)
