Anna Szałapak (1952-2017)

Świat obiegła przykra wiadomość - 14 października 2017 odeszła do Pana Anna Szałapak "Biały Anioł" z "Piwnicy pod Baranami". Każdy kto kocha muzykę, poezję i śpiew doskonale wie kim jest "Biały Anioł" z Krakowa. Świadomie piszę "jest", a nie "był". Tak mówi się o piosenkarce, dla której teksty piosenek pisała Agnieszka Osiecka określając ją Białym Aniołem. 

Wiadomość o śmierci znanej i lubianej osoby zwykle wywołuje smutek i żal, a jeśli na dodatek znało się zmarłą, to jest to szczególnie przykre i powalające. Miałam przyjemność osobiście poznać Annę Szałapak. Przedstawił mi ją po koncercie w krakowskim Pałacu Krzysztofory Konrad Mastyło. 21 października 2016 Anna Szałapak śpiewała z okazji Jubileuszu 60-lecia "Piwnicy pod Baranami", a Konrad Mastyło akompaniował artystce.

Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego (studiowała etnografię), w czasie studiów tańczyła w zespole "Słowianki" całe swoje życie poświęciła pracy artystycznej, głównie w "Piwnicy pod Baranami". Wykonywała utwory najsłynniejszych polskich poetów i kompozytorów, między innymi Czesława Miłosza, Zygmunta Koniecznego, Jana Kantego Pawluśkiewicza, Grzegorza Turnaua i Zbigniewa Preisnera. Tworzyła też autorskie programy artystyczne.

Artystka spoczęła na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Pogrzeb odbył się 20 października 2017 roku.

Anna Szałapak i Tomasz Ordyczyński

Konrad Mastyło i Anna Szałapak

***

zobacz też:

Piwnica Pod Baranami gościnnie w Pałacu Krzysztofory

Piwnica Pod Baranami

Maciej Miezian o fenomenie Piwnicy pod Baranami

Na spotkaniu w Pałacu Krzysztofory Maciej Miezian - historyk sztuki, publicysta, pracownik Muzeum Historycznego Miasta Krakowa Oddział Dzieje Nowej Huty w bardzo interesujący sposób opowiadał o historii Piwnicy pod Baranami. Nakreślił subiektywny portret Piotra Skrzyneckiego związanego z Piwnicą pod Baranami. 

Scena kabaretowa Piwnicy pod Baranami znajdująca się w Pałacu Potockich "Pod Baranami"powstała w 1956 roku, dokładnie 60 lat temu. 

Piotr Skrzynecki  konferansjerem został przypadkiem, w zastępstwie za chorego kolegę. 

Piotr Skrzynecki nie miał zameldowania w Krakowie, przez jakiś czas mieszkał w przytulisku. Piotr mieszkał też przy ul. Worcella 7. Kiedy jeszcze studiował w latach 50. ub. wieku historię sztuki pod kierunkiem Karola Estreichera na Uniwersytecie Jagiellońskim, waletował w akademiku krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Akademika, który znajdował się przy placu targowym przy ul. Dzierżyńskiego, obecnie ul. Lea pilnował niejaki Zasada. 

Piotr Skrzynecki charakterystycznie się ubierał, nosił czarny kapelusz z piórkiem, pelerynę, udawał menela, prostego człowieka, ale w rzeczywistości pochodził z dobrej, bogatej, żydowskiej rodziny, ojciec był pułkownikiem, dowódcą 7. Pułku Piechoty, matka Magdalena Endelman. Kulturalny, oczytany i elokwentny. Wielka osobowość, tytan pracy, świetny organizator, negocjator, inicjator ciekawych pomysłów. To on organizował bale, pochody, Wjazd Jana Sobieskiego, Wjazd księcia Józefa Poniatowskiego, uroczystość Kraszewskiego w Sukiennicach. 

Piwnica to ciekawi ludzie, kabaret, piosenki poetyckie, niespotykany klimat, z czasem stała się prawdziwą instytucją. Piwnica to idealne miejsce na debiut. Spora część artystów działających w Piwnicy z czasem wyjechała robić karierę do stolicy.

Piwnica pod Baranami różniła się od innym polskich kabaretów. Szczególną rolę odegrała w stanie wojennym, ukazując absurdy życia tamtych czasów. 

W filmie 'Ostatni dzwonek' występowali aktorzy Piwnicy.

Z Piwnicą związani byli psychiatrzy m. in. Antoni Kępiński urodzony na Kresach, absolwent Gimnazjum Nowodworskiego w Krakowie, absolwent UJ.

Z Piwnicą pod Baranami związany był prof. Andrzej Szczeklik, kardiolog kierujący Kliniką Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Piotr Skrzynecki jego wieloletnim przyjacielem oraz pacjentem przez prawie 20 lat. Po śmierci Piotra Skrzyneckiego (zm. 27 kwietnia 1997) prof. Szczeklik ufundował mu pomnik z brązu. Pomnik odsłonięto 27 listopada 1998 roku przed Kliniką na Kazimierzu, przy ul. Skawińskiej 8.

Przedstawia dwoje ludzi-akrobatów. Mężczyznę stojącego na ruchomych klockach, na którego prawym ramieniu stoi kobieta, unosząca w górę ręce. W wyciągniętej, dla równowagi, lewej ręce mężczyzna trzyma dzwonek, nieodłączny atrybut Piotra Skrzyneckiego. Na postumencie znajduje się napis Pamięci Piotra Skrzyneckiego.

Drugi pomnik Piotra znajduje się przy kawiarni Vis a Vis w Rynku Głównym.

Z Piwnicą związani byli również: Ewa Demarczyk, Zygmunt Konieczny, Wiesław Dymny, Krzysztof Litwin, Jan Kanty Pawluśkiewicz, Halina Wyrodek, Zbigniew Preissner, Leszek Długosz, Grzegorz Turnau, Jacek Wójcicki, Anna Szałapak, Konrad Mastyło.

zobacz też:
Piwnica Pod Baranami gościnnie w Pałacu Krzysztofory

Piwnica Pod Baranami

Konrad Mastyło

Wybitny pianista, organista, kompozytor i akompaniator, pedagog. Od wielu lat związany z Piwnicą pod Baranami, najsłynniejszą sceną kabaretową w kraju, działającą od 60. lat w podziemiach kamienicy nr 27 przy Rynku Głównym w Krakowie. Od wielu lat związany z teatrem STU jako pianista oraz aktor („Szczęśliwe dni” S. Beckett, „Sonata Belzebuba” S.I. Witkiewicz). 
Odznaczony 9 lutego 2016 roku przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego brązowym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Konrad Mastyło urodził się 11 lutego 1960 roku w Stalowej Woli. 
Talent muzyczny z pewnością odziedziczył w genach po swoim dziadku po mieczu Franciszku Mastyle pochodzącym z Kuryłówki. Dziadek Franciszek zanim trafił do Biszczy, jako organista, wcześniej był organistą w kościele pw. św. Józefa w Kuryłówce par. Tarnawiec koło Leżajska. 

Konrad Mastyło jest absolwentem LO im. KEN w Stalowej Woli. Ukończył Szkołę Muzyczną im. J. Paderewskiego. Absolwent Szkoły Muzycznej w Krakowie.

Na stałe współpracuje z Jackiem Wójcickim, Anną Szałapak, Beatą Rybotycką, Elżbietą Towarnicką. Współpracował z Markiem Grechuta, będąc członkiem zespołu ANAWA. Nagrał muzykę do znanych filmów: Kieślowskiego - Dekalog, Podwójne życie Weroniki, Trzy kolory, oraz Europa Europa - Agnieszki Holland. Jest wykonawcą muzyki do filmów: Pornografia reż. Jan Jakub Kolski, Czas Honoru - reż. Michał Kwieciński i in., współpracuje z Zygmuntem Koniecznym, Janem Kanty Pawluśkiewiczem, Zbigniewem Preisnerem.
Wykładowca w PWST im. Ludwika Solskiego, nauczyciel w Staromiejskim Centrum Kultury Młodzieży w Krakowie.

Swoim autorytetem znakomicie promuje rodzinne miasto Stalowa Wola.

Od 2009 roku piastuje tytuł VI Ambasadora Stalowej Woli. Uroczyste nadanie tytułu miało miejsce podczas benefisu Konrada Mastyły w Miejskim Domu Kultury. Wystąpili wówczas m.in Grzegorz Turnau, Zbigniew Wodecki, Beata Rybotycka, Zbigniew Preisner, Skaldowie, Jacek Wójcicki, Kuba Badach. Jest autorem muzyki do hymnu miasta Stalowa Wola.

Konrad Mastyło - mistrz fortepianu zwany przez artystów - Kondzio, zaliczany do najbardziej znanych polskich pianistów, doceniany jest w Krakowie, Stalowej Woli, Biszczy, koncertujący w Ulanowie, gdzie w kwietniu 2016, z okazji 400 - lecia Ulanowa został mianowany na honorowego flisaka, niestety mało znany w Leżajsku. 

Miałam przyjemność osobiście poznać artystę w dniu 21 września 2016. Na spotkaniu zorganizowanym przez Muzeum Historyczne Miasta Krakowa w Pałacu Krzysztofory Konrad Mastyło wystąpił z Anną Szałapak. W imprezie z cyklu Muzealna Akademia 67+/- poświęconej historii Piwnicy pod Baranami wzięła udział liczna grupa seniorów.

***

**

Źródło:

Encyklopedia miasta Stalowa Wola
Rodzina Mastyło z Kuryłówki
Spotkanie z Konradem Mastyło

Piwnica Pod Baranami gościnnie w Pałacu Krzysztofory

21 września 2016 w Pałacu Krzysztofory przy Rynku Głównym w Krakowie, w sali Baltazara Fontany odbyło się spotkanie z Anną Szałapak, Konradem Mastyło oraz Maciejem Miezianem.
Tematem spotkania z cyklu Muzealna Akademia 67+/- organizowanym przez Muzeum Historyczne Miasta Krakowa było zapoznanie się z historią Piwnicy Pod Baranami. 

W 2016 roku swój jubileusz obchodzi ikona krakowskich kabaretów – Piwnica Pod Baranami. 60 lat temu z inicjatywy Piotra Skrzyneckiego, w podziemiach kamienicy nr 27 przy Rynku Głównym, powstała grupa artystyczna, która na przestrzeni kolejnych dziesięcioleci stała się najsłynniejszą sceną kabaretową w kraju. Początkowo było to jednak miejsce spotkań krakowskich studentów, które z czasem stało się przystanią dla znamienitych artystów, m.in. wybitnych muzyków, aktorów, plastyków. To właśnie tutaj oprócz przedstawień organizowane były rekonstrukcje wydarzeń historycznych, bale oraz spotkania bożonarodzeniowe i wielkanocne.

Prowadzenie: Maciej Miezian

Gośćmi specjalnymi byli: Anna Szałapak (śpiew), Konrad Mastyło (fortepian).

Po spotkaniu miałam okazję osobiście poznać Konrada Mastyłę - wybitnego pianistę, organistę, kompozytora i akompaniatora. Dotychczas znaliśmy się jedynie z mediów społecznościowych.

• http://www.mhk.pl/aktualnosci/muzealna-akademia-67-spotkanie-z-historia-piwnicy-pod-baranami
• Piwnica pod Baranami

Milonga w Piwnicy pod Baranami

Piwnica Pod Baranami

W piwnicach legendarnego Baru Piwnicy Pod Baranami spędziliśmy uroczy wieczór. Przy drinku i mimo późnej pory filiżance małej czarnej mieliśmy okazję posłuchać zmysłowych dźwięków tanga. Mogliśmy podziwiać tańczącą parę w rytmie tanga, uznawanego w początkach XX wieku za 'nieprzyzwoity taniec'.

To tutaj, w Piwnicy Pod Baranami odbywają się Milongi, czyli imprezy taneczne, na których gra się i tańczy tango argentyńskie. 

Ponieważ przez cały lipiec w Piwnicy pod Baranami trwał Letni Festiwal Jazzowy, imprezę Milongi przeniesiono do baru obok. Spotkaliśmy instruktorów tanga, z rozmowy dowiedziałam się, że każdy może sobie przyjść do lokalu zatańczyć, jest nawet możliwość pobierania prywatnych lekcji tego zmysłowego tańca.  

Pamiątką z Milongi została mi oprócz wspomnień i niezapomnianych wrażeń śliczna filiżanka po espresso.

zobacz też:

Piwnica Pod Baranami

Kraków nocą

Wpadłam na kilka dni do Krakowa. Nie podarowałabym sobie, gdybym wychodząc z Dworca PKP nie zahaczyła na Rynek Główny. Niby nie po drodze, ale przy okazji kliknęłam parę zdjęć.

 

Teatr Słowackiego w Krakowie Międzynarodowy Festiwal Kina Niezależnego Off Plus Camera   Wpadłam Pod Barany na zwiady, chciałam zobaczyć jak świętują uczestnicy, czy laureaci Festiwalu Kina Niezależnego Off Plus Camera. Nagrodę główną przydzielono duńskiemu reżyserowi Mads Matthiesenowi za film "Teddy Bear".  100 tysięcy dolarów to nagroda dla najlepszego młodego debiutanta filmowego. Na Rynku Głównym stoi samochód dla szczęśliwego zwycięzcy, nie wiem tylko w jakiej kategorii zostanie właścicielem tego białego autka.