Prof. Franciszek Leja (1885- 1979)

Franciszek Leja (ur. 27 stycznia 1885 w Grodzisku Górnym n. d. 6 (koło Leżajska), zm. 11 października 1979 w Krakowie) – polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli krakowskiej szkoły matematycznej.

Autor monografii i podręczników akademickich. 

W szczególności "Rachunek różniczkowy i całkowy" wydany po raz szesnasty w 1979 roku, "Funkcje zespolone" (z dodatkiem opracowanym przez J. Siciaka) wydanie V, 1979 r. i "Geometria analityczna" wydanie X, 1977 r.

Franciszek Leja był jednym spośród 183 profesorów krakowskich aresztowanych przez gestapo 6 listopada 1939 roku i więzionych do maja 1940 roku w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen.

Urodził się w rodzinie chłopskiej w Grodzisku Górnym. Ojciec Jan Leja był dwukrotnie żonaty. Franciszek był z drugiego małżeństwa. 

Ojciec Franciszka - Jan Leja (s. Piotra i Anny Matuszek). Matka Elżbieta Majkut (c. Wojciecha i Katarzyny Kulpa).

http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/5/str/1/3/15/OvtkHv1q0vmkhsq69mEDiw/#tabSkany

W latach 1892 - 1896 uczęszczał do szkoły ludowej w Grodzisku, a następnie do szkoły powszechnej w Leżajsku. Mimo trudności materialnych rozpoczął naukę w gimnazjum w Jarosławiu, gdzie w 1904 roku zdał maturę. W tym też roku podjął studia na uniwersytecie we Lwowie w zakresie matematyki, fizyki i filozofii. Studia kończy egzaminem na nauczyciela matematyki i fizyki szkół średnich (1909).

Jako stypendysta Akademii Umiejętności rozpoczął w 1912 roku roczne studia w Paryżu, gdzie uczęszcza na wykłady w Sorbonie.

Osobiście znał się z synem Adama Mickiewicza - Władysławem, którego poznał w Londynie.

Po powrocie do kraju podejmuje pracę w V Gimnazjum w Krakowie.
W 1916 roku uzyskuje doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie otrzymuje stanowisko asystenta. W 1922 roku uzyskuje tytuł docenta matematyki.

W następnym roku przenosi się do Warszawy, gdzie otrzymuję Katedrę Matematyki Politechniki Warszawskiej, z tytułem profesora nadzwyczajnego. 

Kongres matematyków z krajów słowiańskich w Warszawie

1929-09-23 Politechnika Warszawska. Opis obrazu: Prezydium kongresu. Widoczni m.in.: matematyk Franciszek Leja (1), rektor Politechniki Warszawskiej Andrzej Pszenicki (2), matematyk Wacław Sierpiński (3), poseł czechosłowacki w Polsce Vaclav Girsa (4), minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego Sławomir Czerwiński (5), poseł bułgarski w Polsce Vladimir Robew (6), biskup Antoni Szlagowski (7), prezes Międzynarodowej Unii Matematycznej Yang (8), profesor ekonomii na UW Tadeusz Brzeski (9), przedstawiciel Bułgarskiej Akademii Nauk Sofii - Czakalow (10), przedstawiciel Królewskiej Serbskiej Akademii Nauk w Belgradzie Petrović (12).

Franciszek Leja prowadzi też wykłady na Uniwersytecie Warszawskim. W 1934 roku zostaje wybrany dziekanem Wydziału Chemii Politechniki Warszawskiej. 

Dwa lata później powraca do Krakowa i jako profesor zwyczajny zostaje kierownikiem katedry na Uniwersytecie Jagiellońskim. 

Był profesorem Politechniki Warszawskiej i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego od 1931, w 1919 był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Matematycznego, później jego przewodniczącym (1963-1965). Jego prace dotyczyły teorii grup i funkcji analitycznych. Pisał także podręczniki akademickie.

W 1963 Uniwersytet Łódzki przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

***

W budynku głównym Uniwersytetu Jagiellońskiego, w Collegium Novum na II piętrze mieści się sala pod numerem 56, którą nazwano imieniem Józefa Szujskiego. Na ścianie wmurowano pamiątkową tablicę upamiętniającą wydarzenia Sonderaktion Krakau, jej treść brzmi następująco: 

Za niepodległość ducha, za służbę nauce i narodowi, zdradą i gwałtem zabrał z tej sali i uwięził okupant niemiecki profesorów, docentów i asystentów Uniwersytetu Jagiellońskiego w dniu 6 listopada 1939 r. 

Franciszek Leja był jednym z nich.

***

Franciszek Leja widząc, że brat Józef nie poradzi sobie z wykształceniem sześciorga dzieci, zaproponował adopcję jednego z synów, dziewięcioletniego Janka. 
Jan Leja (27.05.1918-4.11.2009) studiował na Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie, jednak na wskutek zawieruchy wojennej został zesłany do obozu pracy na Syberię. Służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Bliskim Wschodzie i w Anglii. Tam spotkał swoją ukochana żonę, Mary, z domu Dowling. Dalsze studia kontynuował w Królewskiej Szkole Górnictwa w Londynie, zarabiając na nie pracą fizyczną w młynie. Po otrzymaniu dyplomu i tytułu inżyniera, pracował w Płd-Zach Afryce (dzisiaj Namibii) przez trzy lata.
Potem wrócił do Anglii i pracował w Laboratorium Oppenheimera na Uniwersytecie w Cambridge, gdzie otrzymał doktorat w 1954 roku. Jan i Mary z czwórką dzieci, wyemigrowali do Edmonton (Kanada) w 1957 roku, gdzie uczył na Uniwersytecie Alberta i w 1963 r został profesorem. Następnie korzystał ze stypendium naukowego w Nowym Jorku, Berkeley. Osiadł na stałe przenosząc się do Vancouver, gdzie wykładał na Uniwersytecie British Columbia (UBC) Kanada, nad Pacyfikiem. zobacz biogram >> Jan Leja (1918-2009)

Genealogia:

Lejowie z Grodziska Górnego nr 6

Piotr Leja s. Michała i Katarzyny Rydzik żona Anna Matuszek c. Stanisława i Agaty Szklanny. Grodzisko Górne nr 6.

Dzieci:
Katarzyna Leja ur 1861 (c. Piotra i Anny Matuszek), poślubiła 21 listopad 1876 Walentego Jońca ur 1853 (s. Wojciecha i Elżbiety Czaja). Grodzisko Górne 11. Fot. 186.jpg
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/Oks6RSbV-WuUwXmnC0JXqQ

Jan Leja (s. Piotra i Anny Matuszek) w wieku 26 lat ożenił się 30 stycznia 1877 z 16 letnią Katarzyną Matuszek (c. Michała i Marii Przeszło). Grodzisko Górne nr 6. 

http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/-IcijTHSPoWymjWKaqRzpw

Katarzyna Leja z d. Matuszek, żona Jana Leji zmarła 17 października 1879 Grodzisko Górne nr 6, w wieku 19 1/3 lat, pneumonia. Fot. 83.jpg
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/mIKpynNvm1NUuSw4B9oqYw

Marianna Leja ur. 13 lipca 1872 Grodzisko 6, c. Piotra i Anna Matuszek (c. Stanisława Matuszka i Agnieszki Szklanny) Fot. 15.jpg poz 47.
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/2/skan/full/9-yA-Q5H5oP0bHTCAUWx9A

Franciszek Leja s. Jana i Katarzyny Matuszek (c. Michała i Marii Przeszło). Ur się 10 października 1879 ur. Grodzisko Górne nr 6. Zmarł 18 października 1879, miał 8 dni. Fot. 83.jpg
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/MGQsjybisq_vWrjydoyurA
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/mIKpynNvm1NUuSw4B9oqYw

***

Wojciech s. Piotra (Piotr s. Michała i Anny Rydzik) i Anny Matuszek (Anna c. Stanisława i Agaty Szklanny) ur się 3 marca 1880. Grodzisko Górne nr 6. Zmarł 8 maja 1953 w Grodzisku Dolnym. Fot. 35.jpg

http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/RfhIJFk6RG1LrBDsDTgH7w

Józef Leja s. Piotra i Anny Matuszek ożenił się z Katarzyną Szklanny (c. Sebastiana Szklannego i Agaty Maj). 14 kwietnia 1890 r ur. się Wojciech Leja. Grodzisko Górne nr 6. Fot. 53.jpg poz. 37
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/6/skan/full/q7tTnKz62lvVeR_VPUFnEg

***

Ignacy Leja (s. Piotra i Anny Matuszek) ożenił się z Elżbietą Majkut (c. Wojciecha Majkuta i Katarzyny z Kulpów). Grodzisko Górne nr 264. 29 czerwca 1881 ur. się córka Marianna Leja. Fot. 19.jpg poz. 32

http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/qnl8EIiYVjHZYan6MeL4RA

Jan Leja (s. Piotra  i Anny Matuszek) ożenił się 3 lutego 1880, jako wdowiec po Katarzynie Matuszek z 23 letnią Elżbietą Majkut (c. Wojciecha Majkuta i Katarzyny z Kulpów), wdową po bracie - Ignacym Lei (s. Piotra  i Anny Matuszek). Grodzisko Górne nr 6. Fot. 54.jpg

http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/3gRPVgLVOLmk7IihjwXzfw

Jan Leja i Elżbieta Majkut mieli dzieci:

• Józef Leja (1883-1964) - vide niżej
• prof. Franciszek Leja (27 stycznia 1885 w Grodzisku Górnym n. d. 6 (koło Leżajska), zm. 11 października 1979 w Krakowie)
• Katarzyna Leja (1887-1960)
• Marianna Leja (1881)
• Anna Leja
• Aniela Leja
• Agata Leja ur. 10 sierpnia 1890 r.  Fot. 54.jpg 
• http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/6/skan/full/3gRPVgLVOLmk7IihjwXzfw

Józef Leja (23.02.1883-24.04.1964) i Aniela Pawlik (20.03.1891-30.12.1962). Józef Leja (23.02.1883-24.04.1964) był synem Jana i Elżbiety Majkut (Grodzisko Górne 264). Matka Aniela Pawlik była córką Wawrzyńca Pawlika i Marianny Kryla (Grodzisko Górne 20). 

Józef i Aniela mieli dzieci:

• Maria Leja (1910-1985)
• Stanisław Leja (1912-2000) - vide niżej
• Jan Leja (1918 -2009) - wychowywany przez stryja prof. Franciszka Leję  vide biogram Jan Leja (1918-2009)
• Franciszek Leja (1920-1848)
• Wincenty Leja (1922-1949)
• Feliks Leja (1924 -?)

Stanisław Leja ur. 3 stycznia 1912 roku w Grodzisku Górnym nr 6. Był synem Józefa (23.02.1883-24.04.1964) i Anieli Pawlik (20.03.1891-30.12.1962). 

Stanisław Leja (3.01.1912-27.09.2000) - znany matematyk. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Grodzisku uczęszczał do gimnazjum w Jarosławiu, do Małego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Studiował matematykę na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie uzyskał dyplom magistra filozofii. Zmarł 27 września 2000 r. w Battle Creek, Michigan, USA

****

Lejowie z Grodziska Górnego nr 264

Maciej Leja s. Marcina i Katarzyny Szklanny, żona Zofia Wnęk c. Walentego i Marianna Owsiak (Marianna c. Walentego Owsiaka). 

Antoni Leja s. Macieja i Zofii Wnęk (c. Walentego i Marianna Owsiak, Marianna c. Walentego Owsiaka) ur. się 16.01.1871 Gr. Górne 264 Fot. 33.jpg
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/1/skan/full/-wWZeCQNyvqm49RylXPqjg

Córka Macieja i Zofii Wnęk - Apolonia Leja ur. 17 lutego 1876. Grodzisko Górne 264.
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/-FtLb6IOreAO1v3gZ0qWuQ

Tomasz Leja s. Marcina i Marii Mach - Grodzisko Górne 264 poślubił 30 stycznia 1877 Zofię Jonik (c. Józefa Jonika i Marii Kulpy). Tomasz lat 36, Zofia lat 27. Fot. 125.jpg
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/7Cg1EhiyDUNukLShMe0IsA 

Antoni Leja s. Tomasza (Tomasz s. Marcina i Marii Mach) i Zofii Jonik (c. Józefa Jonika i Marii Joniec) ur. 8 czerwca 1878 Grodzisko Górne 264. Fot. 103
http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/4/skan/full/CYhtGwiLGJ05cqn2hwJI-Q

Źródło:

• Franciszek Leja
• Matematycy Polscy - Franciszek Leja
• Jan Leja (1918-2009)
• http://szukajwarchiwach.pl/59/1103/0/-/5/str/1/3/15/OvtkHv1q0vmkhsq69mEDiw/#tabSkany
• Janek Leja - A Polish Survivor of Siberian Labour Camps
• http://3obieg.pl/sonderaktion-krakau-czesc-1 
• Polska Akademia Umiejętności
• Stanisław Leja
• Prof. Franciszek Leja (1885-1979). Grób na Cmentarzu w Grodzisku Dolnym

Pomnik Lenina w Alei Róż

17 kwietnia 1973 roku w Nowej Hucie postawiono pomnik wodza rewolucji bolszewickiej Włodzimierza Lenina. Ten 7 tonowy pomnik postawiono w Alei Róż dla uczczenia 100. rocznicy urodzin Lenina. 

Nie cieszył się chlubą mieszkańców. 

18 kwietnia 1979 roku nieznani sprawcy próbowali zniszczyć pomnik, podłożyli ładunki wybuchowe u stóp Lenina. Próba zniszczenia pomnika nie powiodła się, gdyż siła wybucha była niewystarczająca. Lenin, pozbawiony pięty, stał nadal jeszcze przez 10 lat. Ostatecznie wywieziono Lenina na platformie 10 grudnia 1989 roku. Obecnie pomnik stoi w miasteczku osobliwości pod Sztokholmem, został kupiony w 1992 roku za 100 tysięcy koron przez szwedzkiego milionera Bendta Erlandssona.

Chaczkar - ormiańska płyta wotywna w Krakowie

Tuż obok obok kościoła św. Mikołaja przy ul. Kopernika w Krakowie stoi ormiański kamień krzyżowy - chaczkar. Pomnik ten ufundowano, jako wotum poświęcone ormiańskim ofiarom XX-wiecznych wojen i rzezi: - ludobójstwa dokonanego na 1,5 mln Ormian w Turcji w 1915 roku, 
- Polakom i Ormianom zamordowanym przez ukraińskich nacjonalistów z UPA w dniach 19-21 kwietnia 1944 r. w Kutach nad Czeremoszem oraz innych miejscowościach kresowych, a także 
- księżom ormiańsko-katolickim prześladowanym w ZSRR (aresztowanym, więzionym, zesłanym na Sybir). Warto podkreślić, że ludobójstwo to potępił Watykan w czasie pontyfikatu Jana Pawła II oraz Sejm Rzeczypospolitej w uchwale z 2005 roku.

Ormianie mieszkają w Polsce od XIV w. Zadomowili się, spolonizowali i wnieśli wielki wkład do kultury polskiej, położyli wiele zasług dla Rzeczypospolitej.

Wśród wybitnych duchownych, uczonych i artystów ormiańskiego pochodzenia warto wymienić m.in. abp. lwowskiego Józefa Teodorowicza, malarza Teodora Axentowicza, wynalazcę metody destylacji ropy naftowej Ignacego Łukasiewicza, poetę religijnego Karola Bołoza Antoniewicza, autora znanej pieśni „Chwalcie łąki umajone”. Ormiańskie korzenie ma również wybitny kompozytor współczesny Krzysztof Penderecki - powiedział prof. Krzysztof Stopka, historyk, znawca dziejów Ormian, dyrektor Muzeum UJ. 

zobacz też:

Kościół św. Mikołaja w Krakowie

Linki

Fioletowa niezapominajka dla Ormian

Muzycznym krokiem po Basztowej w Krakowie

Kilka razy w roku odwiedzam Kraków. Zatrzymuję się u syna w centrum miasta. Dniami i nocami mury kamienicy drżą od przejeżdżających tramwajów. Zza okna dobiegają wymieszane dźwięki, a to przejeżdża na sygnale karetka pogotowia, a to policja z włączonym kogutem. W tle tych dźwięków od rana do wieczora słychać muzykę klasyczną. To muzyczne dźwięki dolatujące z trzech krakowskich kamieniczek, w których znajdują się muzyczne szkoły. 

Pomnik Artura Grottgera na tle kompleksu szkół muzycznych przy ul. Basztowej 6-9

Przy ul. Basztowej 9 znajduje się Państwowa Szkoła Muzyczna II stopnia im. Władysława Żeleńskiego. Przy Basztowej 7-8 mieści się Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I st. im. I.J. Paderewskiego, przy Basztowej 6 - Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna II st. im. Fryderyka Chopina. 

W budynkach tych muzycznych szkół od 1974 prowadził działalność pedagogiczną Janusz Dolny. W latach 1981-1987 pełnił funkcję dziekana Wydziału Instrumentalnego, w latach 1987-1990 kierował Katedrą Fortepianu i Kameralistyki, tzw. I Katedrą Fortepianu Akademii Muzycznej w Krakowie.

Janusz Dolny urodził się w Kuryłówce koło Leżajska. 

Studia pianistyczne odbył w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w klasie Jana Hoffmana (1947-55). Znany był przede wszystkim ze swoich występów w duetach fortepianowych z Janiną Baster.

Państwowa Szkoła Muzyczna II stopnia im. Władysława Żeleńskiego

***

Przy ul. Basztowej 8 mieści się Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I st. im. I.J. Paderewskiego oraz należące do Akademii Muzycznej w Krakowie -  Aula „Florianka”, a także wewnętrzny dziedziniec z przepięknymi krużgankami. Aula „Florianka” składa się z Sali Koncertowej im. Bronisława Rutkowskiego, Sali Kominkowej i Sali Senackiej.

Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I st. im. I.J. Paderewskiego

W holu budynku na ścianie wisi tablica 

dziedziniec z krużgankami

***

W budynku przy Basztowej 6 mieści się Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna II st. im. Fryderyka Chopina. 

***

Inauguracja roku akademickiego 1983/84 - Trzeci od lewej Dziekan Wydziału Instrumentalnego Janusz Dolny. Fot. z albumu Danuty Malec.

Koncert fortepianowy na Wawelu w Krakowie Janusza Dolnego w duecie z Janiną Baster.

zobacz biogram Janusza Dolnego

PKOl - Polski Komitet Olimpijski

Na ścianie Hotelu Francuskiego w Krakowie, od strony ul. Pijarskiej znajduje się tablica upamiętniająca utworzenie Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Polski Komitet Igrzysk Olimpijskich, bo taką wówczas nosił nazwę został utworzony 12 października 1919 roku. Miał na celu wprowadzenie sport niepodległej Polski do światowej rodziny olimpijskiej. 

Podczas zjazdu założycielskiego, zorganizowanego przez działaczy turystycznych, lekkoatletycznych oraz narciarskich wybrali Zarząd.

Prezesem został wybrany książę Stefan Lubomirski, a protektorat objął Naczelnik Państwa Józef Piłsudski.
Pierwszym zadaniem Komitetu miała być organizacja startu reprezentacji Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Antwerpii w 1920. Jednak wojna polsko-bolszewicka uniemożliwiła wzięcie przez polskich sportowców udziału w tej imprezie. Pierwszymi igrzyskami, w których wzięli udział polscy zawodnicy był Tydzień Sportów Zimowych w Chamonix (8-osobowa ekipa) i Igrzyska w Paryżu w 1924, na których reprezentacja Polski zdobył dwa medale: srebrny w kolarstwie torowym oraz brązowy w jeździectwie. Pierwszy złoty medal zdobyła dla Polski Halina Konopacka w rzucie dyskiem na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928.

Jednym z olimpijczyków był Jan Kazimierz Suchorzewski, który pochowany jest na Cmentarzu Komunalnym w Leżajsku. 

Mistrz Polski w w strzelaniu z pistoletu dowolnego do sylwetek (1934, 1935) oraz brązowy medalista w strzelaniu z pistoletu wojskowego na 20 m (1937). Na igrzyskach olimpijskich w 1936 r. zajął 7 miejsce w strzelaniu z pistoletu szybkostrzelnego – 36 strzałów do 6 sylwetek 25 m. 

Na stronie Polskiego Komitetu Olimpijskiego odnalazłam jego niedokończony biogram.

Możemy tam przeczytać:

„Jan Kazimierz Suchorzewski - Kpt. sł. st. Wojska Polskiego, świetny strzelec z Korpusu Ochrony Pogranicza. Urodzony 14 stycznia 1895 w m. Goworowo k. Ostrołęki na Ziemi Łomżyńskiej w rodzinie Jana Karola Bronisława i Apolonii Piotrowskiej, absolwent Wyższej Szkoły Technicznej H. Wawelberga. Legionista. Od 1918 w Wojsku Polskim (35 pp. w Zamościu), przeszedł całą kampanię wojenną (1918-1920), dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Od 1922 w Grudziądzu, przeniesiony do 71 pp. w Ostrów - Komorowie, a od 1924 w I Baonie KOP. Zasłużony oficer (kpt.) mający wybitne osiągnięcia w ochronie granic państwa. Niezwykle aktywny na polu sportowym. Wybitny strzelec. 

Nie udało się ustalić dalszych losów kapitana KOP”.

Udało mi się ustalić dalsze losy kpt. Suchorzewskiego. Napisałam obszerny biogram, w którym systematycznie dopisuję cd historii majora Wojsk Polskich, jeńca obozu koncentracyjnego w Murnau, olimpijczyka, legionisty. 

Niedokończona biografia Jana Kazimierza Suchorzewskiego. 

Dom Literatów ul. Krupnicza 22

Przechodziłam niemalże codziennie obok Domu Literatów, który mieścił się w Krakowie przy ul. Krupniczej 22. Studiowałam w latach 70. w Krakowie na UJ. Większość zajęć odbywała się w Instytucie Zoologii, też wtedy przy Krupniczej, później przemianowaną na Ingardena 6. Zajęcia miałam nie tylko na Krupniczej. Instytuty UJ porozrzucane były po całym Krakowie. Na Grodzkiej, na Kopernika, Biegałam z Nawojki na przystanek tramwajowy pod Bagatelę, by zdążyć na czas na zajęcia do innych instytutów. Przechodziłam Krupniczą w drodze do Rynku. Mijałam studentów goniących na wykłady z filologii angielskiej do Collegium Paderevianum, studentów Akademii Medycznej goniących na zajęcia z mikrobiologii na ul. Czystą, studentów AGH, do Biblioteki Jagiellońskiej, czy do akademików przy Reymonta. Mijałam gmach Teatru „Groteska", stojący prawie po sąsiedzku Domu Literatów. Prawie po sąsiedzku przy Krupniczej 26 kiedyś mieszkał mateczny dziadek Stanisława Wyspiańskiego - Mateusz Rogowski. W tej kamienicy urodził się 15 stycznia 1869 r Stanisław Wyspiański. Po 100 latach od urodzin Wyspiańskiego przechodziłam ulicą Krupniczą, mijając tę kamienicę. 

W kamienicy przy Krupniczej 22 w latach 1945-1995 mieścił się tu Dom Literatów, należący do Związku Literatów Polskich, zwany przez Gałczyńskiego „Domem 40 Wieszczów”. Mieszkali tu wraz z rodzinami m.in.: Konstanty Ildefons Gałczyński z żoną Natalią i córką Kirą, Stefan Kisielewski, Sławomir Mrożek, Jerzy Andrzejewski, Stanisław Dygat, Stefan Otwinowski, Leon Kruczkowski, Kazimierz Brandys z żoną Marią, Jerzy Broszkiewicz i Wisława Szymborska z mężem Adamem Włodkiem.

***

Zaczarowana dorożka, zaczarowany dorożkarz, zaczarowany koń....... - pisał Konstanty Ildefons Gałczyński, kiedy mieszkał w Krakowie w Domu Literatów przy ul. Krupniczej 22

Takich dorożek z czasów poety już nie ma. Świat się zmienia ale czar wspomnień zostaje.

Zaczarowana dorożka, zaczarowany dorożkarz, zaczarowany koń.......

Piękne dorożki, przystojni dorożkarze, piękne konie zaprzęgnięte do wytwornych powozów. Stukają kopytami po krakowskich uliczkach, właściwie o każdej porze dnia. 

Chciałoby się pomarzyć, że właśnie tak wyglądały krakowskie dorożki, które zainspirowały K. I. Gałczyńskiego do napisania wiersza 'Zaczarowana dorożka, zaczarowany dorożkarz, zaczarowany koń.......'.

Takich dorożek z czasów poety, kiedy mieszkał w Krakowie w Domu Literatów przy ul. Krupniczej 22 już nie ma. Świat się zmienia ale czar wspomnień zostaje.